Bractwo Męki Pańskiej w Lublinie należało do najstarszych bractw religijnych działających w mieście. Powstało przy kościele dominikanów i od początku skupiało wiernych pragnących w sposób szczególny rozważać tajemnicę Męki Pańskiej oraz szerzyć nabożeństwo do Chrystusa Ukrzyżowanego.
Członkowie bractwa aktywnie uczestniczyli w nabożeństwach pasyjnych, procesjach pokutnych oraz w organizacji uroczystości związanych z okresem Wielkiego Postu. Szczególne miejsce w ich duchowości zajmowały nabożeństwa Drogi Krzyżowej oraz adoracja Najświętszego Sakramentu.
Bractwo posiadało własny statut, który określał zasady przyjmowania nowych członków, ich obowiązki duchowe oraz formy działalności. Do najważniejszych zadań należały modlitwa w intencji Kościoła i Ojczyzny, troska o ubogich oraz zaangażowanie w życie parafii.
Na przestrzeni wieków działalność bractwa wpisywała się w charakterystyczną dla Lublina duchowość pasyjną, szczególnie związaną z kultem relikwii Drzewa Krzyża Świętego przechowywanych w bazylice dominikanów.
Bractwo Męki Pańskiej odegrało istotną rolę w podtrzymywaniu tradycji religijnych miasta oraz w formacji duchowej kolejnych pokoleń wiernych.
